Zielonka – serce puszczy

Do Zielonki postanowiliśmy wybrać się na rozpoczęcie tegorocznego sezonu wiosennego, korzystając z rewelacyjnej jak na marzec pogody, jaką mogliśmy się cieszyć w pierwszy marcowy weekend. Wycieczka idealna na lekki popołudniowy wypad, uwzględniający możliwość względnie szybkiego powrotu, w razie załamania pogody, a zarazem gwarantujący tak wyczekiwany po zimie kontakt z przyrodą.

Zielonka to mała osada na północny wschód od Poznania (gm. Murowana Goślina), położona jak sama nazwa wskazuje w samym sercu Puszczy Zielonki. Pośród ledwo kilkunastu domów dominuje, położony na niewielkim wzgórzu, ośrodek naukowo – dydaktyczny Uniwersytetu Przyrodniczego oraz towarzyszące mu zabudowania. Wszystko to leży nad niewielkim, zarastającym jeziorem, również o nazwie Zielonka.

arboretum zielonka

Chyba nie trzeba tłumaczyć, czym przyciąga do siebie Puszcza Zielonka. Czyste powietrze (szczególnie dla mieszkających w centrum miasta!), gęste lasy, liczne małe i większe jeziora, śródleśne trakty a czasem wychodzące na drogę zwierzęta to esencja tego miejsca i wszystko to można znaleźć w pigułce właśnie w Zielonce.

Sporą atrakcją, która wyróżnia Zielonkę jest arboretum, należące do wspomnianej już uczelni. Na 83 hektarach zgromadzono ponad 1000 gatunków drzew i krzewów, w tym dwa pomnikowe kasztanowce i jeden dąb. Arboretum jest otwarte codziennie od świtu do zmierzchu, a wejście na jego teren jest bezpłatne. Przez jego teren poprowadzono kilkanaście alejek, na ogół noszących imiona zasłużonych profesorów. Niedawną inwestycją było utworzenie (przy wsparciu dofinansowania unijnego) trasy przecinającej leżące na terenie arboretum rozlewiska i mokradła rzeczki Trojanki – dopływu Warty, wraz z siecią dawnych kanałów melioracyjnych. Na spokojne zwiedzanie arboretum trzeba przeznaczyć około 1 do 1,5 godziny. Miejsce jest wielce urokliwe, chociaż jeszcze więcej zyska przy w pełni rozwiniętych liściach na drzewach.

Rozlewiska rzeki Trojanki

Rozlewiska rzeki Trojanki

Druga część wycieczki wiodła wokół jeziora Zielonka, gdzie poprowadzono ścieżkę dydaktyczną, wytyczoną przy wsparciu Uniwersytetu. Trasa jest bardzo łatwa do przejścia. W miejscu przebiegu wzdłuż brzegu jeziora trawa jest równo skoszona, nie brakuje ławek, a także drewnianego mostku, który ułatwia pokonanie jednego z rowów melioracyjnych. Nieco gorzej wygląda oznakowanie, wyraźnie wykonane przez kogoś nieobytego z zasadami znakowania szlaków. Symboli brakuje na kilku istotnych skrzyżowaniach. Warto szczególnie uważać w miejscu, gdzie ścieżka wyprowadza nas z zarośli na drogę gruntową. Rzeczywiście, trzeba pokonać kilkadziesiąt metrów tą drogą, by następnie odbić z powrotem do lasu po dukcie wyłożonym polnymi kamieniami. Ze znaków nie wynika to jednak w sposób oczywisty i jest szansa się zgubić.

Ścieżka przyrodnicza

Ścieżka przyrodnicza

Znacznie większym nieporozumieniem są natomiast tematyczne stacje ścieżki dydaktycznej, na których znajdziemy jedynie lakoniczną nazwę stanowiska oraz wizerunek radosnej żaby, jednak bez żadnego komentarza czy szerszej informacji. Wartość edukacyjna zatem dość słaba, co w sumie stoi w sprzeczności z ideą czegoś takiego jak ścieżka dydaktyczna i należy więc traktować całość po prostu jako krótki, nieźle utrzymany szlak wędrówkowy.

Krajobraz jest za to bardzo malowniczy i zróżnicowany (jezioro, tereny podmokłe, las mieszany). Szczególnie na zachodnim brzegu jeziora, gdzie ścieżka biegnie w pobliżu jego brzegów, a tafla jest dobrze widoczna. Nieco gorzej jest po drugiej stronie, gdzie ze względu na prywatne działki ograniczające dostęp do brzegu trzeba poruszać się śródleśną drogą, przy okazji stanowiącą dojazd do posesji. Całość ma długość około 3 km, co daje niecałą godzinę potrzebną na przejście.

Będąc w Zielonce nie sposób było pominąć pewnej miejscowej osobliwości, a zarazem jednego ze smaczków Puszczy Zielonki, który również i Wam polecamy do odnalezienia w lesie. Otóż około 1300 metrów na południe od centrum osady, przy dawnym Trakcie Poznańskim (droga w kierunku Tuczna) stoi tak zwany tajemniczy słup. Faktycznie, jest to wysoki na ponad dwa metry drewniany słup o kwadratowym przekroju. Jego pochodzenie i przeznaczenie do dziś owiane jest tajemnicą i ginie w mroku dziejów. Powstały różne hipotezy na ten temat – od tego że służył jako słup graniczny pomiędzy dobrami szlacheckimi, przez bycie cokołem od zaginionej figury świętego, po wreszcie dość fantastyczną tezę, że jest to pozostałość ponad tysiącletniego posągu boga Światowida.

Tajemniczy słup z Puszczy Zielonki

Tajemniczy słup z Puszczy Zielonki

Jak dojechać?

Chcąc zrobić sobie niezobowiązujący ale porządny popołudniowy spacer, tak jak to opisaliśmy, najlepiej jest dojechać do miejscowości samochodem i zostawić go na parkingu znajdującym się tuż nad jeziorem, po prawej stronie od wjazdu do wsi. To miejsce jest zarazem początkiem ścieżki dydaktycznej. Najlepiej jechać przez Murowaną Goślinę, gdzie skręcamy w ulicę Polną i jadąc przez Boduszewo i dalej tak jak prowadzi asfalt docieramy do Zielonki. Komunikacji Dojazd autobusem czy pociągiem niemożliwy.

Jeśli ktoś chce to można jednak zdecydować się na wycieczkę rowerową, gdzie Zielonka będzie miejscem docelowym. W wariancie podstawowym niezłym pomysłem będzie kursujący do Murowanej Gośliny szynobus Kolei Wielkopolskich (z Poznania do Wągrowca). Można pojechać najkrótszą drogą przez Huciska lub Okoniec, ale można też wybrać drogę przez Boduszewo i Głęboczek i do Zielonki wjechać od północy. Można też wysiąść w Owińskach i podążać Cysterskim Szlakiem Rowerowym przez Kamińsko.

Co zjeść?

Niestety w samej Zielonce na głodnych wędrowców nie czeka nic, poza malutkim sklepem spożywczym z podstawowymi artykułami. Obiekt Uniwersytetu Przyrodniczego również nie oferuje żadnych posiłków na zamówienie. Warto więc zabrać ze sobą coś do przegryzienia. Najbliższe restauracje w Murowanej Goślinie (kilka) oraz w Tucznie. Żadnej z nich jednak nie mieliśmy okazji sprawdzić, tak więc i żadnej rekomendacji udzielić nie sposób.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s